آموزش ارز دیجیتال

معامله‌گر کیست؟

معامله‌گر فردی است که به خرید و فروش دارایی‌های مالی در هر بازار مالی، چه برای خود یا از طرف شخص یا مؤسسه دیگری مشغول است. تفاوت اصلی بین یک معامله‌گر و یک سرمایه گذار مدت زمانی است که شخص دارایی را در اختیار دارد. سرمایه‌گذاران تمایل دارند افق زمانی بلندمدت داشته باشند، در حالی که معامله‌گران تمایل دارند دارایی‌ها را برای دوره‌های زمانی کوتاه‌تری نگهداری کنند تا از روندهای کوتاه مدت سرمایه گذاری کنند.

مفهوم معامله‌گر یا تریدر

یک معامله‌گر می تواند برای یک موسسه مالی کار کند، در این صورت با پول و اعتبار شرکت معامله می کند و ترکیبی از حقوق و پاداش به آنها پرداخت می شود. از طرف دیگر، یک معامله‌گر می تواند برای خودش کار کند، به این معنی که با پول و اعتبار خود معامله می کند اما تمام سود را برای خود نگه می دارد.

از جمله معایب معاملات کوتاه مدت، هزینه‌های کمیسیون و پرداخت قیمت پیشنهادی است. به دلیل اینکه که معامله‌گران اغلب در استراتژی‌های معاملاتی کوتاه‌مدت برای به دست آوردن سود شرکت می‌کنند، می‌توانند کارمزدهای زیادی را دریافت کنند. با این حال، افزایش تعداد کارگزاری‌های تخفیف بسیار رقابتی باعث شده است که این هزینه کمتر مورد توجه قرار گیرد، در حالی که پلتفرم‌های معاملات الکترونیکی اسپردها را در بازار ارز کاهش داده‌اند. همچنین رفتار مالیاتی نامطلوبی برای سود سرمایه کوتاه مدت وجود دارد.

نقش معامله‌گر: موسسه در مقابل حساب شخصی

بسیاری از مؤسسات مالی بزرگ اتاق‌های معاملاتی دارند که در آن معامله گران کارمندانی هستند که طیف وسیعی از سرمایه را از طرف شرکت خرید و فروش می کنند. به هر معامله‌گری محدودیتی داده می‌شود که چه مقدار از یک موقعیت را می‌تواند بگیرد، حداکثر سررسید موقعیت و چه مقدار از ضرر به بازار را قبل از بسته شدن یک موقعیت داشته باشد. شرکت دارای ریسک اساسی است و بیشتر سود را حفظ می کند و معامله‌گر حقوق و پاداش دریافت می کند.

از سوی دیگر اکثر افرادی که به حساب خود معامله می کنند، از خانه یا در یک دفتر کوچک کار می کنند و از دلال ها و یا پلت فرم‌های معاملات الکترونیکی استفاده می کنند. محدودیت های آنها به پول نقد و اعتبار خودشان بستگی دارد، اما آنها تمام سود را برای خود حفظ می کنند.

کارگزاران تخفیف: منبعی مهم برای معامله‌گران

شرکت‌های کارگزاری تخفیف به ازای هر تراکنش کارمزد بسیار کمتری دریافت می کنند، اما مشاوره مالی کمی ارائه می کنند یا اصلاً توصیه نمی کنند. افراد نمی توانند به طور مستقیم در بورس یا بورس کالا به حساب خود معامله کنند، بنابراین استفاده از کارگزار تخفیف یک راه مقرون به صرفه برای دسترسی به بازارها است. بسیاری از کارگزاران تخفیف، حساب‌های حاشیه‌ای را ارائه می دهند، که به معامله گران اجازه می دهد برای خرید سهام از کارگزار پول قرض کنند. این امر حجم موقعیت‌هایی را که می توانند بگیرند افزایش می دهد اما ضرر احتمالی را نیز افزایش می دهد.

پلتفرم‌های معاملات ارزی با خریداران و فروشندگان ارز در بازارهای نقدی، و اختیار معامله مطابقت دارند. آنها میزان اطلاعات قیمتی را که در اختیار معامله‌گران فردی قرار می گیرد به شدت افزایش می دهند. در نتیجه اسپرد قیمت را محدود می کنند و کمیسیون را کاهش می دهند.

معامله گر

مالیات بر عاید سرمایه کوتاه مدت

یک نقطه ضعف سودهای کوتاه مدت معاملاتی این است که معمولاً بر اساس نرخ مالیات بر درآمد عادی معامله گر مشمول مالیات می شوند. سود سرمایه بلندمدت تا 20 درصد مشمول مالیات است، اما نیاز است که ابزار اساسی حداقل به مدت یک سال نگهداری شود.

طبق قوانین فعلی، هیچ تعریف فنی از معامله‌گر برای مالیات وجود ندارد. در حالی که وضعیت مالیات معامله گر (TTS) وجود دارد، انتخاب برای این وضعیت بر اساس حقایق و شرایط ارائه شده یک فرد است. برخی از حقایقی که IRS هنگام ارزیابی وضعیت مالیات معامله گران در نظر می گیرد، دوره نگهداری اوراق بهادار، تعداد معاملات انجام شده و تعداد و مقدار دلاری معاملات است.

راه حل هایی برای معامله گران وجود دارد که بدهی‌های مالیاتی خود را از معاملات کوتاه مدت کاهش دهند. برای مثال، آن‌ها می‌توانند هزینه‌های مورد استفاده در راه‌اندازی معاملات خود را بنویسند، مانند یک فریلنسر یا صاحب کسب‌وکار کوچک. معامله‌گران می‌توانند کل معاملات خود را برای یک سال خاص ارزش‌گذاری کنند و برای زیان‌هایی که متحمل شده‌اند کسر مطالبه کنند.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا